• 06 - 41 14 75 04
  • info@hera-communicatie.nl

“DOEN WAT NODIG IS!”

Hiernaast zie je een kleine impressie van het inspiratie-event “Doen wat nodig is!” van afgelopen 16 april in het Centrum van de Kunsten in Sneek. De bedoeling van het werken in de zorg stond centraal. Van wat ‘doen wat hoort’ naar ‘doen wat helpt’. Zo ben je altijd écht van betekenis.

 

 

Er was een mooie opkomst van 90 zorgprofessionals uit tal van zorgorganisaties: ouderenzorg, thuiszorg, jeugdzorg, ziekenhuis, organisaties voor mensen met een verstandelijke beperking.

 

 

 

Piter Wilkens gaf een prachtige versie van (onder andere) “Dûnsje mei dy” ten gehore. Het raakte. Hoe goed ken jij de mens achter zijn hulpvraag? Wie was hij vroeger, wat wil iemand nog?

 

 

 

Ontmoeten, bijpraten, delen en ondertussen heerlijk eten van Lewinkel.

Thom Verheggen (www.deontmanager.nl), nam ons mee in zijn eigen verhaal.  In zijn loopbaan als manager kwam hij erachter dat de professionals waar hij leiding aan gaf steeds meer met passie gingen werken, wanneer hij minder ‘manager’ was. Na de pauze verzorgde Thom een workshop.

 

 

Sandra Bonte van www.het-spel-trainingen.nl gaf de workshop “Elke stem telt”. Zij ontwikkelde een spel om bewoners meer regie te geven. Met elkaar in gesprek gaan om zo belangrijke thema’s laagdrempelig te bespreken.

 

 

 

Titia Weistra van www.burosterker.nl verzorgde een fysieke workshop om je werk in de zorg zo goed mogelijk te kunnen doen: geest en lichaam in balans.

 

 

Ikzelf ging tijdens een workshop met ‘Oordeelloos communiceren’ aan de slag.  Wanneer je mening je niet in de weg zit, kun je zoveel meer in contact  zijn met de ander. Zowel met patiënten als met collega’s tijdens het samenwerken.

HIERONDER LEES JE DE BLOGS, DE MEEST RECENTE ALS EERSTE

Vallen

door Hera Bosgraaf

10 05, 2017 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Vandaag is het echt herfst. Er valt hier buiten van alles naar beneden: bladeren en takken. Daarbij liggen de stoelen van het terras al om en zojuist viel met kabaal de ladder. Wat een wind! Hoe kijk jij aan tegen vallen? En dan bedoel ik niet letterlijk vallen, maar figuurlijk. Iets wat je doet denken aan 'weer niet gelukt'. Of aan 'onderuit gaan', omdat je anders of beter van jezelf had verwacht. Misschien doet 'vallen' je ook denken aan 'totaal van slag zijn' door een verdrietige gebeurtenis. In ieder geval voelt het alsof jij of je leven faalt. Er is tegenslag op je pad. Wees eerlijk, dat is niet fijn. Dat doet vaak gewoon echt pijn. Je weet niet wat te doen of hoe verder te gaan. Schaamte, verdriet, teleurstelling, jaloezie; er kunnen allerlei emoties bij komen kijken waardoor je van slag bent. Afhankelijk van de aanleiding van je 'val'. Het is misschien fijn of goed om je dan - na een poosje - te realiseren dat 'vallen' er bij hoort. Bij je leven. Want zonder tegenslag geen succes. Zonder proberen (en dus soms ook vallen) ontstaat geen groei. En zonder dat gemis was er geen liefde. Zonder val is er geen nieuw begin. Zolang je na iedere 'val' maar weer opstaat. Wees daarom niet bang om te vallen, maar gebruik al je ervaringen voor een nog betere versie van jezelf, als die van voor je 'val'.   herfst

See more

Eerst verbinding dan verandering

door Hera Bosgraaf

06 28, 2017 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Gister heb ik de laatste dag begeleid van een heel aantal in het kader van een groot verandertraject, in een fijne zorgorganisatie! Wat was het mooi, boeiend en soms ook lastig! Want wanneer de organisatie jou als team vraagt te veranderen maar er is nog veel onduidelijk, dan is dat een hele klus. En zelfs toen de richting, de kaders en de afspraken steeds duidelijker werden, was het nog geen eenvoudige zaak om samen nieuw gedrag te laten zien. Door steeds opnieuw met elkaar in gesprek te gaan, te delen, op zoek te gaan wat belangrijk is, belemmeringen te vinden en hier woorden aan te geven, lukte het om verbinding te maken. Verbinding tussen management en teams, maar ook tussen de mensen in de teams.

Deze verbinding gaat eigenlijk over de bovenstroom en de onderstroom. De bovenstroom is alles wat we zien, wat we weten en kunnen. De onderstroom is juist alles wat we niet zien: wat we vinden, voelen en ervaren. Door steeds weer samen in gesprek te gaan is het gelukt om de verbinding tussen deze twee stromingen maken en dan lukt samen veranderen wel! Wat was het fijn dat ik hier een flink stuk mee in mocht lopen, delen, vragen, luisteren, adviseren en inspireren.  Dank jullie wel, lieve en hard werkende zorgprofessionals! onderstroom 1

See more

Werken vanuit de bedoeling & zelforganisatie…ja of nee?

door Hera Bosgraaf

02 28, 2017 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Ik denk  JA. Een klein voorbeeld ter illustratie. Momenteel begeleid ik (onder andere)  teams naar zelforganisatie. In de thuiszorg. Deze transitie is in volle gang en er is veel gaande en nog niet helemaal duidelijk. Planning van personeel en routes gebeurt nu (nog) centraal. Zo kan het voorkomen dat medewerkers van de planning plannen dat een route om 10.30 uur klaar is, terwijl de laatste tijd blijkt, dat dit veel te krap is. De thuiszorgmedewerkers zijn pas om 11.30 uur klaar. Bijvoorbeeld doordat de zorg tijdelijk uitgebreid is. Ook komt het voor dat een route gewijzigd had moeten  worden, omdat een cliënt een afspraak in het ziekenhuis heeft. Dus de thuiszorgmedewerker zal eerder klaar moeten zijn met de dagelijkse zorg. Aanpassing in -  of van - de route gebeurt niet omdat dit over teveel schijven gaat, te veel tijd kost en niemand zich er verantwoordelijk voor voelt. Wanneer het team zelf het rooster maakt , kan ik zo 5 voordelen noemen: 1. zij kennen de cliënt en weten wat nodig is; 2. zij kennen de omgeving en kunnen inschatten hoe de aanpassing het beste vorm krijgt 3. zij nemen daadwerkelijk verantwoordelijkheid voor hun werk 4. dit geeft hen meer voldoening 5. dit geeft de cliënt meer kwaliteit van zorg Een mooi voorbeeld van dat doen wat de bedoeling nodig heeft! 

See more

veranderen is loslaten

door Hera Bosgraaf

09 29, 2016 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

De verandering Tientallen waterbeekjes stromen en stromen. Water stroomt van alle kanten naar beneden, tot de beekjes aan de voet van de berg samenkomen in drie rivieren. Alle drie op een verschillende plek aan de rand van een zandvlakte. De eerste rivier is smal, maar heeft schitterende stenen in haar rivierbedding. De tweede rivier is het grootst en kent de sterkste stroming. De derde rivier is verreweg het mooiste om te zien, met prachtig mooie kronkelingen en helder blauw water. De drie Rivieren, proberen het Zand over te steken, want aan de andere kant van die onmetelijke droge vlakte ligt de prachtige blauwe zee, in de verte. Het is hun gezamenlijk Doel. Maar hoe ze het ook proberen, de Rivieren zakken telkens weg in het Zand. Dan zegt Zand: "Jullie moeten niet zo hard over mij of over elkaar heen willen komen. Dat lukt niet. Kijk maar, jullie worden stuk voor stuk een grote modderpoel, hoe meer je probeert, hoe dieper je wegzakt". De sterke Rivier antwoordt: "Maar wat moet ik dan doen? Ik moet naar de andere kant! Dat moet mij toch lukken!" De mooiste Rivier zegt: “Ik snap het niet, iedereen wil mij altijd helpen, maar dit lukt maar niet” . “Nee, zo niet", zegt het Zand. "Dat kan alleen maar als je alles loslaat. Koester je in de Zon en verdamp. Laat je meevoeren door de Wind. Die blaast je over mij heen naar de andere kant." Maar de 3 Rivieren roepen in koor: "Maar ik wil dezelfde Rivier blijven die ik ben." "Dat kan niet", antwoordt het Zand. "Als je aan de andere kant wilt komen moet je alsmaar veranderen. Wij zandkorrels zien dat dagelijks gebeuren." (auteur: onbekend)

See more

Minder procedures, meer vertrouwen!

door Hera Bosgraaf

06 23, 2016 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Regelmatig deel ik hierover: hoe we met elkaar in de zorg vanuit de bedoeling kunnen blijven werken. En niet verstrikt raken in te veel regels en procedures. Juist omdat al die procedures onze verantwoordelijkheid en eigenaarschap verkleinen. "Het staat er zo, dus dan moet het maar zo." Een mooi voorbeeld is de klachtenprocedure. Wanneer er iemand (patiënt, bewoner, familielid) ontevreden is over (de organisatie van) mijn werk, kunnen ze hierover klagen via een procedure. Dat is handig voor mij als zorgprofessional. Ik kan ze daar naar verwijzen en hoef er zelf niets mee. Bovendien gaat die procedure langs zoveel schijven...daar hoor ik waarschijnlijk niets meer van. Ik verlies zo een stuk verantwoordelijkheid voor wat ik ooit wilde: goede zorg verlenen. Wat jammer. Hoe mooi zou het zijn, wanneer ik als zorgprofessional zélf het aanspreekpunt ben voor de klacht. Dat ik hier verantwoordelijkheid voor neem en het vertrouwen van de organisatie krijg om dit goed op te lossen. Dat vindt de klager fijn, want in plaats van een klacht via de e-mail in te dienen wordt er oprecht en snel geluisterd en ontstaat er een dialoog. En dat vind ik als professional ook fijn, want ik wil graag goede zorg leveren en daar verantwoordelijkheid voor nemen. Dus wanneer er klachten zijn over mijn werk hoor ik dat het liefst zelf. En zorg ik samen met de klager voor een passende oplossing. Ook de organisatie is hierbij gebaat: ik durf er om te wedden dat de patiënten - en medewerkerstevredenheid zullen stijgen! Dit is qua aanpak toch de meest logische? En het scheelt weer een procedure!      

See more

Geef participatie vorm, ook in de zorg!

door Hera Bosgraaf

06 09, 2016 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Nederland heeft er bijna zijn buik vol van; het begrip "De Participatiesamenleving". De kranten staan er vol mee. Er wordt volop geëvalueerd en de uitkomsten zijn niet positief. Dit demotiveert natuurlijk, terwijl het achterliggende gedachtegoed juist zo waardevol is. Participatie staat volgens mij voor de volgende kernbegrippen: In dialoog zijn, betekenis geven aan en verantwoordelijkheid nemen. Altijd samen. Met uiteindelijk dus meer kwaliteit van leven (en zorg) en minder kosten. Samen zorgen dat...in plaats van samen zorgen voor. Natuurlijk gaat deze transitie niet zonder slag of stoot. Ook niet in zorgorganisaties. Participatie staat uiteraard hoog op de agenda, maar hoe geef je daar als zorgorganisatie vorm aan? Hoe zorg je ervoor dat de bewoner participeert in zijn eigen zorgleefplan? En hoe krijg je familie zover dat ze ook een aandeel nemen in de zorgverlening? Hoe vorm je met de bewoner, de familie, vrijwilligers en collega's een samenleving waarin je het ook echt samen doet? Interessant is om te bekijken hoe de professionals hierin ondersteund kunnen worden. Zij zijn immers de spil tussen bewoners, familie en vrijwilligers. Met name de zorgcoördinatoren. Zij gaan in gesprek met de verschillende betrokkenen om participatie vorm te geen. Wanneer zij tools hebben dit op een motiverende wijze te doen, is de kans op succes natuurlijk veel groter. En wordt de zorgverlening beter en besparen we uiteindelijk ook kosten. Met meerdere zorgteams heb ik hieraan gewerkt door de training "Motiverende Gespreksvoering, het werkt echt!" te verzorgen. Ben je geïnteresseerd? Graag onderzoek ik samen met jou hoe binnen jullie organisatie participatie een boost kan krijgen!!      

See more

“De Bedoeling Werkt!”

door Hera Bosgraaf

03 24, 2016 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

    Werken vanuit de bedoeling, lukt jou dat nog iedere dag? Of word je gevoelsmatig 'tegengewerkt' door alles wat de organisatie van je vraagt? Wat niet veel meer met 'zorgen voor' te maken heeft. Maar eerder met ranglijsten, met bureaucratie. Met procedures die je misschien in de weg staan in plaats van dat ze helpend zijn. Waarschijnlijk is dit herkenbaar voor je. In ieder geval was dit het wel voor de bijna 50 deelnemers aan "De Bedoeling Werkt!", een inspirerende bijeenkomst welke HERA Communicatie  donderdag 17 januari jl. organiseerde voor haar netwerk. Het bleek een schot in de roos. Hoe kunnen we er met elkaar voor zorgen dat we iedere keer proberen vanuit de bedoeling te werken? Nadat Foppe de Haan ons inspireerde met zijn verhaal over motivatie en de parallel trok met de voetbalwereld, deelde Jan van Baardewijk met ons het gedachtegoed van het boek "Verdraaide organisaties", van auteur Wouter Hart. Mooie inspirerende filmpjes zetten zijn verhaal kracht bij. Na de pauze met versnaperingen (met dank aan Lokaal55) gingen de deelnemers in vier groepen langs de korte workshops. Een kleine oefening om het gedachtegoed toe te passen in ons dagelijkse werk in de zorg. De aandachtsgebieden Voortgang, Vakmanschap, Vertrouwen en Verbinden (de 4 V's) werden ervaren; en ervaringen werden kort uitgewisseld. Veel te kort! Daarom kom ik graag bij je team, locatie of organisatie langs om samen te bekijken wat nodig is om vanuit de bedoeling te kunnen werken! Hieronder een kleine impressie.

See more

Kleine kerstgedachte met grote gevolgen

door Hera Bosgraaf

12 10, 2015 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

En ineens is het alweer bijna kerst. En lees je over bezinning. Over meer warmte en dat het roer om moet. Er gebeuren afschuwelijke dingen in de wereld, hoe kunnen we het tij keren? Kunnen we het tij keren? Vragen die niet zo snel te beantwoorden zijn. Of toch wel? Waar zitten de sleutels om het tij te keren? Je hoeft niet ver te zoeken en kunt bij jezelf beginnen en niet wachten op de ander. Begin met iets kleins. Ik doe iets voor jou en ik hoef er niets voor terug.  Wat volgens mij ook helpt is dat we niet altijd overal iets van hoeven te vinden. Oordeelloos met elkaar communiceren. Want wanneer je vooral met je eigen mening bezig bent, ben je met jezelf bezig en niet met de ander. Natuurlijk lukt het niet altijd, zeker niet wanneer je ergens persoonlijk bij betrokken bent. Maar het mooie is, je kunt altijd weer opnieuw beginnen. Weer opnieuw beginnen met nieuwsgierig naar de ander zijn in plaats van met "ik vind..." Ik denk dat het kan. Nee, ik ben ervan overtuigd dat het roer om kan. Ik zie het tijdens trainingen gebeuren. Deelnemers die oprecht willen verbeteren. Die alles op alles zetten voor die ene bewoner. Voor die ene collega. Er gebeuren mooie dingen in de wereld. Zie jij ze ook?

See more

Hoe nieuwsgierig ben jij?

door Hera Bosgraaf

10 01, 2015 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

We vinden altijd overal wat van! En we willen dit ook graag aan elkaar vertellen. Want zo laat je zien dat je betrokken bent. Dat jij het beter of anders zou doen. En daar zit gelijk de valkuil; want diegene aan wie jij je mening ventileert hoort vooral dat zij het dus niet goed doet. Schiet in de verdediging, uit ook haar mening. Discussies ontstaan, bondjes worden gevormd. Zichtbaar gedrag wat volgt: over elkaar spreken in plaats van met elkaar, elkaar misschien zelfs negeren. Gevoel: wantrouwen in plaats van vertrouwen. Onveiligheid. Niet serieus genomen worden. De voedingsbodem voor een conflict is ontstaan. Herkenbaar? Ja! Op te lossen? Ja! Het helpt wanneer je eerst met elkaar vaststelt wat de gezamenlijk opdracht is. Samen herijken. Welke klus hebben wij met elkaar te doen?  En als dat duidelijk is, waarom kiezen we hiervoor, waarom willen we ons aan deze opdracht verbinden. Dan is het kader duidelijk. Daarna kijk je met elkaar hoe je de opdracht samen wilt gaan realiseren. En komt het dus op gedrag aan. Ga met elkaar in gesprek. Echt in gesprek. Dat betekent luisteren naar elkaar, oprecht geïnteresseerd zijn in elkaar. Elkaar bevragen in plaats van te bestoken met standpunten en meningen. Nieuwsgierig zijn. Van de ander willen weten welke motieven schuilen achter bepaalde keuzes. Kortom: oordeelloos communiceren. En ons ego aan de kant zetten. Ik kan wel zien dat iemand bepaalde keuzes maakt, maar niet waarom ze zijn gemaakt. Daarvoor zal ik vragen moeten stellen en nieuwsgierig zijn. Me onder de waterspiegel begeven. Probeer het ook en boor eens een diepere laag aan. Het levert zoveel op! Ijsberg

See more

Mag of moet je weer aan de slag?

door Hera Bosgraaf

08 13, 2015 | Posted in Geen categorie | 0 reacties

Ja, de vakantie is bijna afgelopen. Ook voor mij. In mijn nieuwsbrief lees je erover. En met de titel van deze blog borduur ik nog even verder door op de kracht van je gedachten. De impact ervan.  Wanneer ik denk "ik mag weer aan het werk", komen er allerlei positieve beelden en gedachten in me op: die van de fijne collega's met wie ik mijn vakantieverhalen ga delen en daarna weer mee aan de slag ga. De zingeving die ik tijdens mijn werk ervaar: dat ik het belangrijk vind om mijn steentje bij te dragen aan optimale samenwerking binnen teams. De waardering die ik regelmatig uitspreek en ook ontvang tijdens de teamtrajecten. Al deze gedachten zijn positief en geven me energie om aan het werk te gaan. Het laat zich raden welke gedachten naar boven drijven wanneer mijn gedachte zou zijn "ik moet weer aan het werk". Natuurlijk is werk heus niet altijd leuk of makkelijk, maar het heeft absoluut geen zin om me te focussen op deze negatieve aspecten. Dat kost me bergen energie en die steek ik liever in de mensen met wie ik samenwerk. Voor welke gedachte ga jij? Want dat is het mooie: je kunt je gedachten sturen door ze te kiezen! Ps. Wanneer je ook de nieuwsbrief wilt ontvangen, kun je je hiervoor rechts onderaan de homepage aanmelden.

See more